wtorek, 14 lutego 2017

O kolejnej hochsztaplerce źródłoznawczej Janusza Bieszka. Uwagi na temat pseudo krytycznego wydania Kroniki Słowiańsko-Sarmackiej Prokosza. Droga dowodowa

15 lutego 2017 roku swoją premierę ma wydanie Kroniki Słowiańsko-Sarmackiej Prokosza, ze wstępem Janusza Bieszka i opracowanej przez Wydawnictwo Bellona. Każde wydanie polskiego źródła historiograficznego, niezależnie od tego, czy mamy do czynienia z redakcją naukową, czy popularno-naukową, nosi ze sobą wartość badawczą i popularyzatorską. Niestety w przypadku Prokosza nie mamy do czynienia z pomnikiem dziejowym Polski, lecz kompilatorskim falsyfikatem, wytworzonym w XVII–XVIII wieku. Jak do tej pory, rzekoma kronika nie znalazła swojego badacza i wydawcy, wykorzystującego znane nam dzisiaj metody edycji źródeł historycznych.

piątek, 10 lutego 2017

W sprawie pomówień Andrzeja Szuberta ("opolczykpl")

W związku z opublikowanym artykułem Andrzeja Szuberta („opolczykpl”) na blogu opolczykpl.wordpress.com, pt. „Bolesław II Pogański, czyli o tym, jak turbo-katolik Artur W z koła naukowego historyków Uniwersytetu Judeojagielońskiego robi za kościelnego fałszerza historii państwa Piastów…”, informuję, że tekst artykułu pod przykrywką polemiki publicystyczno-naukowej pełny jest przekłamań, inwektyw i epitetów wymierzonych w moją stronę oraz Uniwersytetu Jagiellońskiego.

czwartek, 9 lutego 2017

Jak pisać historię od nowa i wyważać otwarte drzwi, czyli o „ułomnościach” warsztatowych, faktograficznych i interpretacyjnych. Analiza postępowania badawczego Adriana Leszczyńskiego w artykule pt. „Dawne źródła historyczne łączące Wenedów, Wandalów i Słowian”

W Roczniku Polskiego Towarzystwa Historycznego Oddział w Gorzowie Wielkopolskim (tytuł okładkowy: Forum Historyczno-Społeczne: Rocznik Polskiego Towarzystwa Historycznego Oddział w Gorzowie Wielkopolskim), w numerze 4/2016, ukazał się artykuł Pana Adriana Leszczyńskiego pt. „Dawne źródła historyczne łączące Wenedów, Wandalów i Słowian” (s. 11–27).

niedziela, 5 lutego 2017

Jakub Linetty: Lechicka lekcja dialogu – czyli dlaczego Czesław Białczyński chce dać mi w gębę?

Niniejszy tekst znajduje się również w serwisie academia.edu ZOBACZ. Jest to ostatnia odpowiedź Pana Jakuba w sprawie Czesława Białczyńskiego. W kwestii zarzutów w stronę naszego bloga, odpowiedzieliśmy w komentarzu pod poprzednim postem oraz na naszym fanpage'u ZOBACZ.


Jakub Linetty ©


Mało plucia panie Linetty – jeszcze jeden „naukowy” epitet. Powiedzcie sami jak tu takiemu komuś nie dać po prostu w gębę?1



Takie słowa znalazły się w tekście Czesława Białczyńskiego, w którym zajął stanowisko na moją odpowiedź na jego „krytykę” mojego artykułu „Trudne początki archeologii – odkrycia, interpretacje i nadinterpretacje w dociekaniach archeologicznych Tadeusza Wolańskiego (1785-1865). Białczyński zatytułował swój tekst „O bardzo, bardzo trudnym dialogu z ludźmi nauki na przykładzie.2..”[i tutaj tytuł mojej odpowiedzi na jego „krytykę”3].

piątek, 3 lutego 2017

Jakub Linetty: Odpowiedź Czesławowi Białczyńskiemu

Pan Jakub Linetty zwrócił się do nas z propozycją opublikowania na naszych łamach, Jego odpowiedzi, a raczej sprostowania na „krytykę” Czesława Białczyńskiego. Pisaliśmy o tym TUTAJ i TUTAJ. Niniejszy tekst Pana Jakuba znajduje się również w serwisie Adacemia.edu ZOBACZ