piątek, 30 września 2016

Odpowiedź Janusza Bieszka na recenzję książki „Słowiańscy królowie Lechii” i nasz komentarz

Po recenzji książki „Słowiańscy królowie Lechii. Polska starożytna” postanowiliśmy wysłać jej treść wraz z oceną do autora, aby się ustosunkował. Wszak zapewniał nas w liście, że nie unika wymiany poglądów: ZOBACZ. Janusz Bieszk odpowiedział na wszystkie postawione zarzuty, takimi słowami (pisownia i składnia oryginalna):

wtorek, 27 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 8: Ocena książki "Słowiańscy królowie Lechii"

Reasumując wszystkie przytoczone uwagi w poprzednich siedmiu częściach recenzji książki Janusza Bieszka Słowiańscy królowie Lechii (cz. 1–7), należy stwierdzić:
1) Skoro J. Bieszk twierdzi, że najważniejsze są źródła, to po co w takim razie uprawiać historię? Po co w ogóle pisać książki, skoro są źródła? Autor postuluje aby każdy miał dostęp do najcenniejszych rękopisów, co w praktyce jest całkowicie niemożliwe z wielu względów.

poniedziałek, 26 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 7: Wnioski autora i analiza bibliografii książki Słowiańscy królowie Lechii

Autor następnie przechodzi do wniosków swojej książki (s. 265–271). Kilka z nich zawarte w tej części omówiliśmy już w poprzednich odcinkowych recenzjach, tak więc w przeciwieństwie do J. Bieszka nie będziemy powtarzać naszej argumentacji za każdym razem podawania błędnych informacji. W tym miejscu zostaną omówione te wnioski, które nie skomentowano wcześniej.

sobota, 24 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 6: Rozdział V: „Miasta, mapy, monety, bitwy, chrzest Lechii, dynastia Lechicka”

Przechodząc do ostatniego, piątego rozdziału recenzowanej książki, pt. Miasta, mapy, monety, bitwy, chrzest Lechii, dynastia lechicka (s. 217–263) i zagłębiając się w jego treść, można wysnuć wniosek, że jest on zbieraniną różnych informacji, które pojawiają się wcześniej na kartach książki. Autor podaje spis miast i grodów słowiańskich w Lechii (s. 217–221), nie podając podstawy źródłowej owych informacji. Ta sama uwaga tyczy się wczesnośredniowiecznych miast, grodów i osad (s. 222–231), których spis powstał na podstawie mapy Ptolemeusza z lat 142–147 n.e.! Jest to kolejny rażący błąd autora. Jak starożytna mapa, może być podstawą bezkrytycznej jej recepcji w badaniach historyka?!

środa, 21 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 5: Rozdział IV: „Poczet królów i książąt Lechii od XVIII wieku p.n.e do X wieku n.e.” i rozdział V: „Miasta, mapy, monety, bitwy, chrzest Lechii, dynastia Lechicka”

Rozdział IV Poczet królów i książąt Lechii od XVIII wieku p.n.e. do X wieku n.e. (s. 145–216) jest wypadkową założonych metod opisywanych w każdej części recenzji. Autor charakteryzuje w nim królów Lechickich. Ograniczymy się jedynie do przedstawienia rażących błędów interpretacyjnych i warsztatowych J. Bieszka.

wtorek, 20 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 4: Rozdział III: "Słowiańscy królowie Lechii w kronikach"

Omijając kolejne trudne do zrozumienia wywody autora spowodowane interpretacją m. in. Kroniki Prokosza dochodzimy do rozdziału III, zatytułowanego Słowiańscy królowie Lechii w kronikach  (s. 123–144). Autor zaczyna od słów: Rozdział ten nie zawiera opisów kronikarzy oraz ich kronik, które można znaleźć w podręcznikach i w Internecie. Natomiast tutaj chciałbym dokonać prezentacji chronologicznych list słowiańskich królów, wymienionych w dostępnych średniowiecznych tekstach kronik, oraz ich analizy porównawczej (s. 123).

poniedziałek, 19 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 3: Rozdział I: „Pochodzenie Ariów-Słowian w Europie i w Lechii” oraz rozdział II „Ariowie-Słowianie na ziemiach Lechii”

Rozdział I tyczy się pochodzenie Ariów-Słowian w Europie i w Lechii (s. 23–52). Autor rozprawia o aryjskich cywilizacjach azjatycko-europejskich (Cywilizacja Gobi i Imperium Ramy), odwołując się do własnej książki Cywilizacje kosmiczne na ziemi oraz filmów z serwisu YouTube.

sobota, 17 września 2016

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 2: Przedmowa autora do książki „Słowiańscy królowie Lechii. Polska starożytna” (Warszawa 2015)

Po krótkim przybliżeniu sylwetki autora i jego dotychczasowego dorobku w dziedzinie badań historycznych, wypadałoby przejść do meritum. W pierwszej kolejności zajmiemy się Słowiańskimi królami Lechii. Polska starożytna.
Recenzowana książka zawiera przedmowę (s. 12–22), pięć rozdziałów (s. 23–262), wnioski (s. 265–271), zakończenie (s. 273–279), bibliografię (s. 281–288), Indeks 51 słowiańskich królów i książąt Lechii (s. 289–290) oraz mapy (s. 291–294). Książka nie posiada przypisów, co znacząco utrudnia śledzenie procesu dowodowego autora, ponieważ nie jest możliwym dokładne sprawdzenie, z jakiego źródła bądź opracowania autor czerpał swoje informacje.

W sprawie metod badawczych Janusza Bieszka. Droga dowodowa. Część 1: Uwagi wstępne

Jako blog Sigillum Authenticum postanowiliśmy merytorycznie zrecenzować dwie książki Janusza Bieszka: Słowiańscy królowie Lechii. Polska starożytna (Warszawa 2015) oraz Chrześcijańscy królowie Lechii. Polska średniowieczna (Warszawa 2016), obie wydane przez wydawnictwo BELLONA. Procedura recenzyjna dzieł autora, z uwagi na ilość naszych uwag, przekracza możliwość opublikowania jednego syntetycznego tekstu. Dlatego też naszą recenzję będziemy publikować w częściach. Wszystkie udostępnione informacje, adresy bibliograficzne, w przypadku wykorzystania przez J. Bieszka w następnych publikacjach, winny zawierać dokładną informację, skąd pisarz uzyskał cenne wskazówki oraz dokładne cytaty bibliograficzne publikacji i artykułów, z czym J. Bieszk ma poważne problemy, a co wykażemy w następnych częściach.

czwartek, 15 września 2016

Odpowiedź Janusza Bieszka w sprawie naszego artykułu "Nie wiem, o czym mówię i nie wiem, co jest po czym. Polemika z metodami badawczymi Janusza Bieszka"


Przedstawiamy treść przesłanej odpowiedzi Janusza Bieszka w sprawie artykułu "Nie wiem, o czym mówię i nie wiem, co jest po czym. Polemika z metodami badawczymi Janusza Bieszka". Nasza odpowiedź wraz z recenzjami obu prac przytaczanych przez autora listu jest w opracowaniu i sukcesywnie będzie się ukazywać na łamach naszego bloga. List zgodnie z wolą J. Bieszka przedstawiamy zgodnie z oryginałem: 

wtorek, 13 września 2016

List Janusza Bieszka do redakcji „Sigillum Authenticum” i nasza odpowiedź

Kilka dni temu postanowiliśmy skontaktować się z Panem Januszem Bieszkiem, by zaprosić go na wywiad i merytoryczną dyskusję na temat jego książek zajmujących się zagadnieniem Imperium Lechickiego. Otrzymaliśmy taką odpowiedź (pisownia i składnia oryginalna należąca do Janusza Bieszka):

niedziela, 11 września 2016

Błąd-bełkot-komentarz? Polemika z absurdalnymi zarzutami naszego czytelnika

Pewien nasz czytelnik usilnie próbuje swoimi komentarzami zwrócić na siebie uwagę. Napisał wiele identycznych komentarzy, a konkretów w nich brak. Rozumiemy, że ktoś nie musi się z czymś zgadzać, ale wtedy obie strony dyskusji zostają przy swoich zdaniach i się rozchodzą. W przypadku tego Pana mamy do czynienia z postępowaniem polegającym na ciągłym, uporczywym pisaniu swoich wywodów, cynicznego i złośliwego czepiania się wszystkich swoich adwersarzy. Wszystkie wypowiedzi tego osobnika mają charakter powtarzania tych samych zwrotów retorycznych i argumentów ad personam, będących objawem zwrócenia na siebie uwagi.

sobota, 10 września 2016

Najwyższy CZAS! By skończyć z lechickim zakłamywaniem historii. Część 3. Polemika z artykułem „Polacy potomkami Ariów” Mariusza Kowalskiego

Recenzowany artykuł, mimo iż ma charakter publicystyczny, zawiera kilka rażących błędów, które zdecydowaliśmy się wskazać i skomentować. Wszystkie fragmenty tekstu Mariusza Kowalskiego wykorzystano na mocy prawa cytatu. Niniejsza rozprawa nie odpowiada na wszystkie kwestie postawione w artykule, gdyż wymagałoby to zaangażowania kilku specjalistów różnych dyscyplin naukowych.

czwartek, 8 września 2016

Najwyższy CZAS! By skończyć z lechickim zakłamywaniem polskiej historii. Część 2: Początek legitymizacji fantazmatu Wielkiej Lechii. Czy mamy już do czynienia z sektą lechicką?

Mimo posiadanych technologii, zapisanych i zadrukowanych wielu stron, w tym również mnogości informacji elektronicznych (internetowych) ciężko jest ustalić, kiedy tak naprawdę wypada początek tworzenia i rozpowszechniania mitu lechickiego. Samej zaś sprawie przyglądałem się wcześniej z boku, nie przejawiając większego zainteresowania tymi teoriami, zdając sobie sprawę, że są one fikcją i nie przynoszą żadnego pożytku poznawczego. Stąd tekst ten może być niekompletny w kwestii wydawnictw „lechickich”, które umknęły mojej uwadze.

wtorek, 6 września 2016

Najwyższy CZAS! by skończyć z lechickim zakłamywaniem polskiej historii. Część 1: Polemika z tekstem Tomasza Sommera

Ile lat ma Polska? Takim pytaniem rozpoczyna się felieton Tomasza Sommera KLIKNIJ TUTAJ, doktora nauk społecznych i redaktora naczelnego tygodnika „Najwyższy CZAS!”, na który natrafiłem buszując po sieci. Sam zaś felieton jest zapowiedzią, krótkim opisem okładki i głównego tematu numeru 37–38 (1373–1374) z 10–17 września 2016 roku, tegoż czasopisma. 

niedziela, 4 września 2016

„Jestem w amoku, podczas swojego słowotoku”. Polemika z retoryką Czesława Białczyńskiego

Kolejny już wpis na temat wypowiedzi zwolenników fantazmatu Imperium Lechickiego, wielkiej trójki „badaczy” tej problematyki: Bieszk – Szydłowski – Białczyński.Pzyszła pora na Czesława Białczyńskiego. Wybrałem wywiad z dnia 3 lutego 2016 r., z niezawodnego serwisu „Porozmawiajmy.TV”, który dostarcza wszystkim niedorzeczne wymysły na omawiany temat. Aby przejść do rozmowy kliknij TUTAJ.